Onzichtbare knoppen

Ik denk dat bijna iedere ouder het ooit heeft gedacht: “Zou ik het wel kunnen, vader/moeder zijn?”. Sommigen stellen deze vraag in zichzelf, anderen biechten de twijfel op. Logische reactie: “Ja natuurlijk, dat komt vanzelf”. En zo is het (bijna altijd) natuurlijk ook. Ik heb nooit echt iets met baby’s gehad, en op kraambezoek meed ik die fragiele wezentjes (straks laat ik ze vallen). Maar volgens mij gaat het me best redelijk en natuurlijk af. Ik weet nu niet beter en zou niet anders willen.

“Even de knop omzetten” wordt vaak gezegd om iemand aan te sporen tijdelijk over te schakelen van gedachten aan het ene naar het andere, om zo een situatie te accepteren om later weer terug te keren naar de oorspronkelijke situatie. Hierop heb je zelf invloed.

Zo denk ik dat je hersenen ook knopjes omzetten. Bij sommige mensen wordt de knop van het vader of moeder zijn gewoon al heel vroeg omgezet, en bij anderen wat later. De een voelde zich al moeder voordat haar kind geboren was, en een ander voelde zich pas maanden na de geboorte van zijn kind ineens echt vader.

Het verschil is dat als je hersenen eenmaal een knop hebben omgezet, er geen weg meer terug is. Er is dan namelijk geen weg, slechts een nieuw begin.

Ik vraag me af welke knopjes nog meer zullen worden omgezet.

Geluk zit in hele kleine dingen

Geluk zit in hele kleine dingen, en mijn geluk wordt op dit moment vertegenwoordigd door iets dat 51 cm klein is……. Nee, niet mijn laptop! Hoewel…. uhr, nee, neehee! Mijn vertegenwoordiging van geluk is mijn pasgeboren dochter, Nikki.

Bijna iedere andere vader zal ook zeggen dat zijn baby echt de mooiste, knapste en liefste is. Dat klinkt doorgaans enorm cliché en sterker nog, ik weet dat ’t simpelweg niet waar is. Misschien was ’t ooit waar, maar in ieder geval niet meer sinds een paar dagen terug, toen de mijne is geboren en al die titels heeft gestolen!

“Geluk zit in hele kleine dingen” verder lezen